Lets be REAL.

Gepubliceerd op 17 mei 2019 om 12:32

Tijd voor de waarheid.

 

Tijd om de waarheid te spreken.

 

Het is alweer even geleden dat ik een blog heb geplaatst. En dat heeft een reden natuurlijk. Ik ben weer heerlijk 4 dagen in de week aan het werk en geef 1 dag in de week training. Ik ben ook weer een beetje begonnen met sporten en natuurlijk is er daarnaast ook nog een huis dat schoon moet en een vriend die aandacht wilt. En niet te vergeten zijn we natuurijk ook Studio Sela begonnen waar heel wat tijd in gaat zitten. 

 

Maar de reden dat ik wat minder van mij heb laten horen heeft gewoon een reden. Mijn hoofd stond er niet naar en ik heb zelfs op het punt gestaan om de stekker er uit te trekken en de hele blog op te doeken. Waarom? Omdat ik er geen voldoening meer uit hield wat ik eerst wel deed. Maar ik heb bij mij zelf na gedacht waarom dat was voor dat ik deze blog officieel zou verwijderen. De reden?

 

Het was in maart een jaar geleden dat ik thuis kwam te zitten met het labeltje 'burnout' en later ook nog het labeltje 'depressie'. En dat vond ik zwaarder dan ik had verwacht. Niet dat ik me nog zo voel als dat ik een jaar geleden deed. Maar meer dat ik me nog niet zo voel als dat ik een jaar voor mijn burnout deed. Ik vind het nog steeds lastig dat ik weer aan het werk ben en mijn oude rooster weer aan het oppakken ben maar dat mijn lichaam niet altijd net zo snel met mij mee wilt als ik zelf soms wil. Gelukkig bijna altijd wel.

 

En dat is helemaal niet gek. De gemiddelde duur van een depressie is 6 maanden. Maar meer dan 30% heeft meer dan 12 maanden nodig om te herstellen. En na die 6 of 12 maanden is het niet gelijk helemaal weg. Waar ik mij nu in bevind zijn eigenlijk de na weeën van het hebben van een depressie.

 

Ik voel me zeker een heel stuk beter en heb niet dagelijks meer last van mijn depressie. Ik ga weer met plezier naar werk en doe de rest van de tijd leuke dingen waar ik plezier in heb. Alleen moet ik er rekening mee houden dat mijn lichaam nog steeds niet is wat het was. En dat is het gene waar ik moeite mee heb. Wel willen maar zo nu en dan even niet kunnen.

 

Waar dat zich in uit? Bij mij voornamelijk in het niet kunnen slapen, soms kan ik niet slapen omdat ik lig te piekeren over van alles en nog wat. Maar de laatste tijd is mijn lichaam soms zo moe dat het te moe is om in slaap te vallen. Snap je? gelukkig is dit niet elke nacht. En weet ik van mij zelf dat ik toch al iemand was die behoorlijk veel slaap nodig heeft.

 

Waarom ik dit met jullie deel? Omdat ik wil dat er meer word gesproken over depressies, burnouts en alle andere mentale ziektes die er tegenwoordig zijn. Vooral na je de stempel hebt gekregen dat je weer beter bent en er weer tegen aan kan. Ja ik ben beter en Ja ik kan weer werken. Maar dit houd natuurlijk niet in dat er nooit wat is gebeurt. En dat het geen taboe meer is om het te hebben of er over te praten. Maar vooral ook om aan iedereen te laten zien dat het verdomd lastig is om er overheen te komen. En dat dat met pieken en dalen gaat. Maar vooral dat het aan de buitenkant niet te zien is als iemand er mee stoeit. Het leven is soms hard, maar het is ook zo ontzettend mooi. 

 

Ik ben ontzettend blij met wat ik momenteel doe. En sta nog steeds voor de volle 100% achter mijn keuzes. Dichter bij huis gaan werken, een kleinere winkel in een rustiger dorpje. Dit alles heeft er voor gezorgd dat ik mij zoveel beter ben gaan voelen. Maar soms, heel soms heb je even een dagje dat je nog steeds gewoon in bed wilt blijven liggen en daar is helemaal niets mis mee!

 

-xxx- Sela

 

 

 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.